X
تبلیغات
رایتل

The Avengers انتقام جویان



متن زیر ، برای راحتی کاربران عزیز کوتاه شده و دوستانی که مایل به خوندن نسخه ی کامل متن هستن ، می تونن بخش های حذف شده رو در ادامه مطلب بخونند .




نقد و بررسی فیلم

 Avengers   انتقام جویان


 

 از مهم ترین عواملی که سران مارول رو کم کم به فکر عملی کردن این پروژه انداخت ، پاسخگو شدن یکی از معضلات جدی این گونه فیلمها یعنی جلوه های بصری و در عین حال موفقیت بالای مردعنکبوتی و به ویژه قسمت دومش بود ، البته اون ها سعی کردن بی محابا گام برندارن و احتمالا هم اون موقع کمتر کسی حتی فکرش رو می کرد که روزی انتقام جویان روی پرده ی سینما حاظر بشن .

انتقام جویان با توجه به برنامه ریزی ها به عنوان یک فیلم مستقل و در عین حال وابسته، خیلی زود شروع و وارد جریان اصلی می شه . خوشبختانه از همون دقایق ابتدایی لوکی میاد و گروه نیک فیوری آماده می شن و شاهد این نیستیم که در یک سوم ابتدایی فیلم خسته کننده از آب دراومده باشه .

یکی از نکات مهمی که جاس وِدُن به عنوان رهبر گروه کاملا درک کرده ، شخصیت های تک تکِ این کاراکترها ست یعنی مرد آهنی که ما تو این فیلم می بینیم واقعا همون مرد آهنیه که انتظار داریم و جان فاورُ ( کارگردان مرد آهنی 1 و 2 ) نشون داده بود و حتی اینجا روشهای خیره کننده تری برای پوشیدن و درآوردن لباسش استفاده می کنه ، کاراکتر کاپیتان آمریکا هم در اینجا حتی جذاب تر و دوست داشتنی تر از کاراکترش در فیلم خودش بود  و فقط تور، کم تر از حد بقیه کاراکترها به لحاظ زمانی و شخصیتی بهش توجه شده و بیشتر روی همون مایه های اکشنش تمرکز شده بود و البته در این بین ، هالک تنها کسیه که توسط هر 3 بازیگر و کارگردان متفاوتی که کار شده اما در هر صورت همچنان جذاب و ویرانگره و اینجا اگر چه تا نزدیک یک سوم پایانی وارد گروه نمی شه اما توی نبرد پایانی حسابی می ترکونه .

 می دونم که چیزی که الان می گم رو در نوشته های دیگه خوندید اما واقعا یکی از نکات ویژه ی فیلم  اینه که جاس وِدُن که فیلمنامه هم نوشته ی خودشه , به جای این که یه سری کاراکتر رو به روش کلیشه ای دور هم جمع کنه و از همون اول همگی آماده خدمت و نجات دنیا باشن ، شخصیت های متفاوت اون ها رو درک کرده  و اون ها  رو حتی تا درگیری و خودبرتر بینی نسبت به همدیگه می رسونه تا هم مبارزاتی بین اونها ترتیب بده و هوادارای هر کدوم از این ابرقهرمان ها رو حسابی سرذوق بیاره و هم نشون می ده در یک روند کلیشه ای ، می شه ضد جریان همیشگی حرکت کرد . 

ساموئل ال جکسون که چند سالی بود در جریان فیلمهای درجه چندمی هالیوود محو شده بود ، بالاخره فرصت پیدا می کنه تا یه نقش مهم در فیلمی این چنینی بازی کنه . مامور ماریا هیل  (کوبی اسمالدرز ) علاوه بر قیافه ی زیبایی که داره ، بازی قابل قبولی از خودش به نمایش گذاشته و فیلمنامه با وجود این همه کاراکتر مهم نمی تونست بهش فرصت بیشتری بهش داده و در همین حد کافی به نظر می رسه . فیلمساز سعی کرده به نوعی کاراکترهای هُک آی ( کلین بارتون ) و بلک ویدُ ( ناتاشا رومانوف ) رو طوری به نمایش بذاره که علی رغم محدودیت هایی که نسبت به ابرقهرمان ها دارن ولی ضعیف به نظرنیان اما با کمی نگاه سخت گیرانه می شه دید که مثلا بلک ویدُ یا بیوه سیاه حتی بیشتر از ابرقهرمان ها ژست حرفه ای بودن و کمک به دنیا رو گرفته و هُک آی یا چشم شاهین تا نیمه ی فیلم که جزء بدمن هاست بهتر کار کرده و مثلا وقتی با کریس ایوانز مقایسه می کنیم که خیلی راحت بازی کرده متوجه تفاوت ها می شیم .

 طرح داستانی و فیلمنامه  به خوبی نوشته شده اگر چه اشکالاتی هم داره که در ادامه خواهم گفت ؛ شما علی رغم زمان ظاهرا طولانی انتقام جویان ، جایی احساس نمی کنید که طراحهای داستان فیلم رو الکی کش داده باشن ( ودن به همراه زَک پِن طرح داستانی رو نوشتن ) . مزیت دیگه ی فیلمنامه دیالوگ هاشه مخصوصا دیالوگ های کنایه آمیزی که بین تونی استارک و بقیه اعضای گروه رد و بدل می شه .

 تنها فیلم به لحاظ وسعت خرابی در فیلمهای اکشن در مقایسه با این کار فقط تغییرشکل دهندگانه که تو قسمت سومش مایکل بی یه جاهایی حسابی ترکوند اما انتقام جویان در صحنه های اکشن نه تنها یه جاهایی مخاطب رو دلزده نمی کنه بلکه ، برای دیدن صحنه های ویرانگرتر بیشتر حریصش می کنه .

اما انتقام جویان اون قدر هم فیلم بزرگ و بی نقصی نیست که از نقاط ضعفش بتونیم چشم پوشی کنیم ؛ فیلم چند مشکل عمده داره :

نیمه اول هم پیچش های لازم رو داره و هم بهترین دیالوگ های فیلم در این نیمه زده می شه اما نیمه دوم  اگر چه همچنان جذابه و کم نمیاره اما متاسفانه کاملا سرراسته و هیچ پیچش و گره ی خاصی نداره ، از سمت دیگه یکی از مهم ترین مشکلات انتقام جویان مهم ترین پتانسیلشه ، در واقع در کل مدت زمان 140 دقیقه ای فیلم هر 4 ابرقهرمان ، حتی 10 دقیقه هم با همدیگه نیستن و بیشتر انگار داریم قسمتی از فیلمهای هر کدوم از اون ها رو جدا می بینیم که با تدوین در کنار هم قرار گرفته .

این نکته رو هم نباید نادیده گرفت که متاسفانه فیلم چندان نمی تونه با احساسات مخاطبش بازی کنه ؛ در واقع انتقام جویان در سطح خودش عالیه و بی شک فیلم خوبیه اما نمی تونه پا رو فراتر از اکشن بذاره .

جلوه های بصری کار همون طور که باید بی نقص و تحسین برانگیزه ، نمی خوام به عنوان نقطه ضعف بهش نگاه کنم و یا کار سنگین بخش جلوه های بصری رو زیر سوال ببرم ولی واقعیت اینه تا اونجایی که از ظاهر فیلم برمیاد چالش جدید و جدی جلوی کار این بخش وجود نداشته و تمام عناصر به کار رفته ، قبلا در فیلمهای دیگه کار شده .

حریف ابرقهرمان ها یعنی لوکی با بازی خوب تام هیدِلستون تونسته شرارت کافی رو به نمایش بذاره و ارتش درست و حسابی رو هم در یک سوم پایانی وارد شهر می کنه اما به خودی خود و بدون اون سلاح به شدت ضعیفه تا جایی که هالک بدجور حالش رو می گیره


 


در پایان باید بگم شاید تصور می شد بعد از این فیلم ، کار برای فیلم های مستقل هر کدوم از این کاراکترها سخت بشه اما این فیلم حتی لذت دیدن ادامه ی ماجراهای تکی هر کدوم از این کاراکترها رو تونسته بیشتر کنه و در سال آینده احتمالا دوباره مرد آهنی و تور رو می بینیم ( البته با توجه به تعویض کارگردان هر دو فیلم )  

اگر چه منتظر موندن برای تماشای فیلمی تا 3 سال دیگه کمی آرزوی دور و درازیه اما با توجه به سکانسی که بعد از تیتراژ فیلم نمایش داده شد ، می شه انتظار یه بدمن واقعا قوی تر و شرورتر و قاعدتا یه فیلم بزرگ تر رو کشید .

 

در کل اگر به دنبال قوی ترین و کامل ترین فیلم ابرقهرمانانه هستید باید توی سه گانه نولان دنبالش باشید ، اگر دنبال بلندپروازانه ترین فیلم ابرقهرمانانه هستید ، انتقام جویان پاسخگوی شماست ولی اگر یه فیلم واقعا ابرقهرمانانه ی درست و حسابی رو ترجیح می دید ، به نظر من مرد عنکبوتی 2 همچنان بهترینه .

 

 

 

من به شخصه با این که هیچ کدوم از کمیک بوک های ابرقهرمان ها رو نخوندم اما علاقه زیادی به فیلمهایی از این دست داشته و دارم و تا جایی که می شده در طول این سال ها پیگیریشون کردم و در ذهنم همیشه ایده ی جمع شدن ابرقهرمان های مختلف رو داشتم اگر چه استن لی و جک کیربی 49سال قبل و 3 سال بعد از منتشر شدن کمیک بوک DC با نام پیمان عدالت، ابرقهرمان هاشون رو تحت عنوان انتقام جویان کنار هم قرار دادن ؛ که اتفاقا در طول دهه های گذشته ، دستخوش تغییرات و حتی تحولات هم شده 

به ناچار باید توضیحات کوتاهی در مورد فیلمهای ساخته شده در طول این سال ها بدم :

در سال 2003  ، هالک با شخصیت خشن و قدرتمندخودش و با توجه دو وجهی بودن کاراکترش حسابی گل کرد مخصوصا این که ساخته ی آنگ لی اگر چه ضعف هایی داشت اما هنوز هم یکی از بهترین کارهای ابرقهرمانی است که تا به حال ساخته شده . در سال 2008 دو فیلم هالک شگفت انگیز و مرد آهنی از راه رسیدن ؛ قسمت دوم هالک اگر چه به خودی خود قابل قبول بود و صحنه های اکشن جذابی داشت اما واقعیت اینه که در حد و اندازه های قسمت اولش نبود ، مرد آهنی هم اگر چه طرفدارانی پیدا کرد و کمی از کارهای معمول این چنینی متفاوت بود اما به شخصه جز در چند تا سکانس ، فیلم رو ناموفق می دونم و اثری غیرهیجانی و تقریبا خسته کننده بود و تازه یک سوم ابتدایی فیلم بهتر از ادامش بود . در سال 2010 قسمت دوم مرد آهنی از راه رسید ، کاراکتر مرد آهنی هم مثل هالک ، در قسمت دوم نقطه ضعف خودش رو درمان کرد و برعکس اون فیلم ، مرد آهنی 2 نسبت به قسمت اولش ، اثر سرحال تری از آب دراومد و خوب دیگه کم کم هم داشتیم به انتقام جویان نزدیک می شدیم . در سال 2011 بالاخره سر و کله ی تور ( ثور ) و کاپیتان آمریکا هم پیدا شد و با این که چندان آثار موفقی از آب درنیومدن ولی قابل قبول بودن و درحدی هم که بتونن مخاطب رو آماده ی انتقام جویان و حضور معقول این کاراکتها بکنن ، موفق.  

در اختیار داشتن چند تا ابرقهرمان شناخته شده به خودی خود فرصت بزرگیه برای ساخت یه فیلم ابرقهرمانی بزرگ ولی هدایت درست و به اندازه ی همه ی این ابرقهرمان ها کاره دشواریه که اگه درست انجام نمی شد ، چندان رغبتی برای ساخت حتی انتقام جویان 2 نبود ، چه برسه به ادامه ی فیلمهای تک تک این ابرقهرمان ها .

 مبارزات بین خود ابرقهرمان ها دو تا ویژگی داره ، یکی این که عالی دراومده و به شدت اشتیاق آوره و یکی هم اینکه کاملا منحصر به همین فیلمه ،

 انتقام جویان قطعا یکی از بهترین و بزرگترین فیلمهای ابرقهرمانی و اکشنی است که در طول این سال ها ساخته شده و حتی لذت تماشا کردن بقیه ی فیلمهای سال رو در انسان افزایش می ده اما  بذارید از مشکلات فیلم بگم :

 یکی اینکه نیمه اول فیلم به لحاظ فیلمنامه نویسی نسبت به نیمه دومش بهتره ، از سمت دیگه یکی از مهم ترین مشکلات انتقام جویان مهم ترین پتانسیلشه ، درسته که نمی شه همیشه تمامی ابرقهرمان ها رو پیش هم قرار داد اما انتقام جویان در واقع هدفش بالفعل کردن همین ایده بوده اما در بیشتر سکانس های اکشن ، قهرمان ها جدا جدا و نهایت دو به دو دارن با دشمن ها می جنگن و تنها سکانسی که همه اونها رو با هم نشون می ده که اتفاقا به همراه یک حرکت دوربین استثنایی ،  بهترین سکانس فیلم و اتفاقا یک پلان متمادی هم هست ، جایی که بلک ویدُ روی جت هوایی در حال نبرده ، بعد مرد آهنی که یه جورایی اینجا علی رغم رهبری کاپیتان آمریکا اما نفر شماره ی یک این ابرقهرمان ها شده به کمکش میاد ، بعد مرد آهنی به کمک خود کاپیتان آمریکا می ره و در ادامه حساب چند تا از این موجودات که روی ساختمون هستن رو می رسه و دوربین یه سر به هُک آی می زنه و بعدش هالک و تور رو می بینیم که دخل یکی از خرچنگ بزرگ ها رو میارن .


در کل اگر به دنبال قوی ترین و کامل ترین فیلم ابرقهرمانانه هستید باید توی سه گانه نولان دنبالش باشید ، اگر دنبال بلندپروازانه ترین فیلم ابرقهرمانانه هستید ، انتقام جویان پاسخگوی شماست ولی اگر یه فیلم واقعا ابرقهرمانانه ی درست و حسابی رو ترجیح می دید، به نظر من مرد عنکبوتی 2 همچنان بهترینه .